logo Federatie Dunne Plaat
Home Niet-verspanende bewerkingstechnieken Plaatmateriaal Gereedschappen Colofon
Roestvaststaal
Meer weten
Plaatmateriaal | Blank metaal | Roestvaststaal


Wat is roestvast staal?


Roestvast staal is een ijzerlegering die minstens 11-12% chroom bevat. In contact met zuurstof uit de lucht vormt zich spontaan een chroomoxidehuid aan het oppervlak die het materiaal beschermt tegen corrosie.

Door het toevoegen van andere legeringelementen (vooral nikkel en molybdeen) neemt de sterkte en de weerstand tegen corrosie verder toe. Hierdoor ontstaan meer toepassingsmogelijkheden, maar wordt het materiaal ook duurder.Bedrijfskantine, bron Goba

Roestvast staal wordt ook wel afgekort tot rvs.


Voordelen van roestvast staal zijn:

  • Goed bestand tegen corrosie

  • Veel toepassingsmogelijkheden


De nadelen van roestvast staal zijn:

  • Duur

  • Hogere bewerkingskosten dan normaal staal omdat het materiaal sterker en taaier is,
    dus moeilijker te bewerken.

Toepassingen van roestvast staal

  • huishoudelijke producten
  • voedingsindustrie
  • lucht- en ruimtevaart
  • de ovenbouw
  • chemische en nucleaire industrie

bron Brabantia bron Brabantiabron Brabantia
bron Brabantia

Hoe wordt roestvast staal gemaakt?

Bij roestvast staal worden 4 hoofdgroepen onderscheiden:

  1. Ferritisch roestvast staal
  2. Martensitische roestvast staal
  3. Asthenische roestvast staal
  4. Duplex staal

Ferritisch roestvast staal
Dit zijn roestvast staalsoorten die chroom als enige hoofdlegeringselement bevatten. Het zijn chroomstalen met een maximum koolstofgehalte van 0,1%. Door dat lage gehalte aan koolstof zijn die chroomstalen niet hardbaar. De ferritische roestvast staalsoorten bevatten 11% tot 17% chroom zonder nikkel en zijn magnetisch. De 17% chroomstalen weerstaan niet aan interkristallijne corrosie bij het lassen. De meest gekende kwaliteit van de ferritische roestvast staalsoorten is de ASTM 430. Die bevat ongeveer 17% chroom. Deze kwaliteit wordt vooral gebruikt voor goedkopere huishoudelijke toepassingen en bekledingen.


Deurknoppen, bron NorthgoMartensitisch roestvast staal
Dat zijn roestvast staalsoorten die net als de ferritische, chroom als hoofdbestanddeel bevatten. In tegenstelling tot de ferritische bevatten die chroomstalen een koolstofgehalte tussen de 0,2% en 1,1%. Door zijn hoog gehalte aan koolstof is dat de enige groep roestvast staal waarvan verschillende kwaliteiten kunnen gehard worden. Deze martensitische soorten met 13% tot 17% chroom worden gebruikt voor assen, pompen en messen in roestvast staal die een hogere hardheid vereisen. Er bestaan op dit ogenblik geen roestvast staal kwaliteiten met een hogere hardheid dan de martensitische.


Austenitisch roestvast staal

Austenitisch roestvast staal bevat naast chroom ook nikkel en soms molybdeen en is niet magnetisch. Nikkel verbetert de corrosieweerstand en zorgt dat austenitisch rvs beter te bewerken is.

Austentisch roestvast staal is de voornaamste groep van de roestvast staalsoorten. Zij vormen de groep van klassieke (goed lasbare) roestvast staalsoorten voor aanwending in chemische installaties, in de voedings-, de papier-, farmaceutische- en de automobielindustrie. Austenitische roestvast staal vertegenwoordigt ongeveer 65% van de wereldproductie.


DuplexKast, bron Staka

Duplex is een chroomnikkelstaal dat de laatste jaren aan belang heeft gewonnen. Vanwege zijn ferritische- austenitische structuur wordt het ook wel duplex-staal genoemd. Het gehalte aan chroom ligt tussen de 24% en 27%, het nikkelgehalte tussen 4,5% en 7% en het molybdeengehalte tussen 2% en 6%.

Duplex heeft twee hele goede eigenschappen; het heeft een grotere sterkte het heeft een hogere corrosieweerstand. Maar door de lage nikkelpercentage is duplex wel moeilijker te bewerken.

Duplex wordt steeds meer toegepast bij de constructie van chemische apparaten,
bij het transport van aardgas en in boorplatforminstallaties.

In elk land hebben de Normalisatie Instituten hun indeling van rvs soorten. De meest gebruikte normen zijn ASTM (in de VS) en DIN. In de EU-lidstaten zal de EN-norm DIN gaan vervangen. Men streeft naar universele normering, zodat in Amerika en Europa dezelfde normering geldt, namelijk de ISO-norm.

 

top

terug  |  print

zoeken